Lista pomników przyrody nadwiślańskiej gminy Słupno (pow. płocki, mazowieckie) jest dość krótka, bo liczy zaledwie cztery pozycje. Przyrodę nieożywioną reprezentuje opisane w poprzednim artykule stanowisko gleby kopalnej o nazwie „Wydmy Liszyńskie„. Pozostałe pomniki przyrody należą do obiektów przyrody ożywionej: lipa drobnolistna Patrycja rosnąca we wsi Słupno, dąb szypułkowy Adam oraz grupa dwóch dębów – Ksawery i Gniewko ze wsi Bielino-Wirgnia, będące tematem dzisiejszego artykułu.

Jadąc od strony Płocka ul. Słowiańską ciężko jest nie zauważyć rosnącego po prawej stronie drogi dębu szypułkowego o nazwie „Adam”. Drzewo rośnie tuż za ogrodzeniem posesji nr 18, naprzeciw Pomnika Bohaterów Poległych w Obronie Ojczyzny w 1920 r.

GPS N 52°30’07.2″ , E 19°46’35.1″

Dąb mierzy w obwodzie 516 cm, wysokość okazu to 24,5 metra, pień oznakowano typową tabliczką.

Grupa dwóch pomnikowych dębów znajduje się przy tej samej ulicy Słowiańskiej, ok. 900 metrów dalej. Należy dojechać do ostrego zakrętu ze skrzyżowaniem z ul. Traktową i po niecałych 300 metrach wypatrywać korony dębu Ksawery po lewej stronie drogi.

GPS N 52°29’45.4″ , E 19°46’57.1″

Drzewo rośnie przy posesji nr 55, jego pień jest częściowo przysłonięty przez ogrodzenie.

Dąb Ksawery mierzy w obwodzie 456 cm, wysokość okazu to 15 metrów, pień od strony ulicy został oznakowany typową tabliczką.

Drugi pomnikowy dąb o nazwie Gniewko rośnie 180 m na północ od Ksawerego, na skraju lasu, do którego prowadzi krótka, oznaczona znakiem ślepa ulica. Górny fragment korony wyrasta ponad drzewostan sosnowy.

GPS N 52°29’51.1″ , E 19°46’56.3″

Gniewko mierzy w obwodzie 694 cm (pomiar wykonany pod koniec maja 2025 r.), wysokość drzewa to 21 metrów, pień oznakowany tabliczką. Podobnie jak dwa poprzednie okazy dębów Gniewko uzyskał status pomnika przyrody w grudniu 1983 r., aktualny akt prawny do jego ochrony to Uchwała nr 248/XL/21 Rady Gminy Słupno z dnia 16 września 2021 r. w sprawie pomników przyrody na terenie Gminy Słupno.

Korona tego dębu stabilizowana jest wiązaniami elastycznymi, część konarów została spięta jest stalowym prętem.

Pomnikowe okazy dębów we wsi Bielino-Wirgnia zostały opisane również przez Pawła Lenarta, zapraszam do lektury tego artykułu.