Rozporządzeniem nr 19/94 z dnia 13 maja 1994 Wojewoda Jeleniogórski ustanowił w gminie Lubawka dwa pomniki przyrody nieożywionej. Pierwszy z nich to tzw. „Skała Śmierci” w Okrzeszynie, została opisana na tym blogu już w 2012 r. Drugi pomnik przyrody nieożywionej opisywany jako „skała porfirowa – ostaniec skalny” miał znajdować się na terenie wsi Uniemyśl, w oddziale leśnym 18a, ale ten obecnie znajduje się na obrzeżach miasta Kamienna Góra! W rejestrze RDOŚ przez wiele lat podawano oddział leśny 184a, niestety zlokalizowany poza granicami administracyjnymi gminy Lubawka. Dopiero w aktualizacji rejestru RDOŚ z 2024 r. pojawił się oddział leśny 317a,b pozwalający na odnalezienie pomnikowych skał w terenie, a wszelkie wątpliwości zostały rozwiane po opublikowaniu Uchwały nr XII/173/2025 Rady Miejskiej w Lubawce z dnia 30 października 2025 r. – podane w akcie prawnym współrzędne GPS pokrywają się z podanymi wyżej granicami pododdziałów leśnych 317 a,b.

Chroniony ostaniec skalny znajduje się w południowej części Gór Kruczych, na stromym zboczu szczytu Pośrednia – opisywanym jako Kukawka – na zakręcie szerokiej, leśnej drogi. Aby trafić do pomnikowych skał należy jadąc od strony Chełmska Śląskiego skręcić w prawo ok. 450 m przed budynkiem Karczmy Sądowej. Droga początkowo asfaltowa za ostatnimi budynkami przechodzi w gruntową, a po 700 m dojedziemy do miejsca z mostem na strumieniu. Tam pozostawiamy pojazd silnikowy i w dalszą drogę wzdłuż potoku udajemy się pieszo bądź rowerem. Kolejnym punktem na trasie jest miejsce odpoczynku przy niewielkich stawach retencyjnych, potem dalej wzdłuż cieku wodnego, aż do miejsca gdzie droga przecina strumień i rozwidla się. Tam w prawo, w leśną drogę trawersującą strome zbocze, aż do rozwidlenia dróg za ostrym zakrętem.

Skręcamy w lewo i wygodną drogą dotrzemy do zbocza ze zrębem zupełnym, pomnikowe skały znajdują się na (jeszcze ?) skraju zrębu, tuż za zakrętem.

GPS  N 50°38’36″ , E 16°01’02″

Przy zwiedzaniu górnej części pomnikowych skał należy zachować daleko idącą ostrożność – stok jest bardzo stromy, a gleba obsuwa się spod stóp.

Opisywane skały zbudowane są z ryolitów określanych w starszej literaturze jako trachity lub porfiry. Powstały w schyłkowej fazie orogenezy waryscyjskiej w okresie kulminacji aktywności wulkanicznej we wczesnym permie (ok. 299 do 273 milionów lat temu).