Nawet podczas najdokładniej przygotowanej wycieczki dendrologicznej może wydarzyć się coś niezaplanowanego (oby tylko pozytywnego). Czasem jakaś zamknięta, remontowana droga, czy też zawiłe algorytmy nawigacji satelitarnej wyprowadzą nas w ciekawe miejsce lub pod obiekt, któremu warto poświęcić kilka minut pomimo mocno napiętego grafiku. Tak też było na przełomie maja/czerwca, gdy autor tego artykułu wraz Pawłem Lenartem zbliżał się do opisanego w poprzednim artykule dębu o nazwie Uparty Mazur. Przejeżdżając przez wieś Luberadz zauważyliśmy dwa okazałe dęby, których nie mieliśmy w planach zobaczyć. Takiej okazji nie mogliśmy jednak przepuścić, natychmiast przystąpiliśmy do fotografowania sędziwych okazów.

Dwójkę opisywanych dębów można odnaleźć w południowej części wsi Luberadz, 60 m od skrzyżowania z drogą do Malużyna.

GPS  N 52°45’10.2″ , E 20°28’13.7″

Ze względu nas brak tabliczek nie byliśmy pewni czy są pomnikami przyrody, dopiero na kwaterze ustaliliśmy, że posiadają ten status już od 1979 r.  Aktualna podstawa prawna do ich ochrony to Rozporządzenie nr 35 Wojewody Mazowieckiego z dnia 18 sierpnia 2008 r. w sprawie pomników przyrody położonych na terenie powiatu ciechanowskiego. Na pniu jednego z pomnikowych drzew okoliczni mieszkańcy powiesili kapliczkę, a fragment terenu pod nią otoczyli drewnianym płotkiem.

Według danych Centralnego Rejestru Form Ochrony Przyrody drzewa mierzą w obwodzie 509 i 543 cm, wysokość okazów odpowiednio 16 i 20 metrów. Dęby szypułkowe o takich obwodach liczą sobie ok. 250 – 300 lat.

Dęby z Luberadza opisał na swoim blogu Paweł Lenart, zapraszam do lektury tego artykułu: „Para pomnikowych dębów szypułkowych przy drodze Luberadz – Malużyn„.