Niektóre drzewa – nie tylko te pomnikowe – cechują się wyjątkową wolą życia, zdolnością i chęcią do dalszej wegetacji, mimo istnienia wszelkich przeciwności losu wynikających np.: z warunków siedliskowych, nabytych uszkodzeń, pochyleń itp. Mam tu na myśli brzozę rosnącą na fragmencie ceglanej ściany, wiszącą nad przepaścią sosnę zakorzenioną w spękaniu skały czy też sędziwy, pusty w środku dąb utrzymujący wielotonową koronę na kilku centymetrach żywej tkanki. Do takich niezłomnych okazów należy również bohater dzisiejszego artykułu – dąb szypułkowy rosnący w miejscowości Rębowo, w gminie Wyszogród (pow. płocki, mazowieckie). To wieś położona ok. 2,5 km na północ od Wyszogrodu, o zabudowie rozciągającej się równoleżnikowo, przecięta w połowie drogą krajową nr 50. Dąb rośnie w zachodniej części sioła, na polu uprawnym należącym do rodziny Fabianowiczów.

GPS  N 52°24’47.1″ , E 20°10’39.9″

Aby trafić do dębu należy zjechać przy szkole podstawowej z DK 50 w kierunku miejscowości Ciućkowo, przejechać 700 m i przy posesji nr 52 skręcić w lewo, w drogę gruntową. Po przebyciu 200 m dotrzemy do skrzyżowania z drewnianym krzyżem, sąsiadującym z dwoma zimozielonymi krzewami.

Widoczny już wcześniej po lewej stronie dąb rośnie na skraju pola uprawnego, kilka metrów od drogi.

Drzewo mierzy w obwodzie 550 cm, wysokość okazu to 21 metrów. Dąb uzyskał status pomnika przyrody już w 1955 r., aktualna podstawa prawna do jego ochrony to Rozporządzenie nr 19 Wojewody Mazowieckiego z dnia 9.05.2007 r. w sprawie pomników przyrody położonych na terenie powiatu płockiego.

Opisywany egzemplarz posiada długi, pozbawiony gałęzi pień, który dopiero na wysokości ok. 10 metrów rozdziela się na dwa przewodniki, podtrzymujące dość szeroką, ulistnioną koronę. Niegdyś istniał jeszcze trzeci przewodnik – po jego wyłamaniu odsłonił się pokaźny ubytek dodatkowo osłabiony nadpaleniem – prawdopodobnie to miejsce zostało porażone piorunem.

Obecnie cała, wielotonowa korona trzyma się na wątłym fragmencie żywej tkanki, opierając się już od wielu lat sile wiatru, deszczu, grawitacji i innym przeciwnościom losu.

Ile jeszcze lat drzewo będzie zdolne opierać się kaprysom pogody, grzybom rozkładającym tkankę drzewną i sile ziemskiej grawitacji? Oby jak najdłużej, bo wyłamanie w miejscu uszkodzenia będzie oznaczało koniec życia dzielnego dębu ze względu na utratę całego aparatu asymilacyjnego.

Dąb z Rębowa opisał również Paweł Lenart w artykule „Pomnikowy dąb szypułkowy w Rębowie. Porażony czy podpalony?„. Zapraszam do lektury wpisu.