Przeciętnemu czytelnikowi wydmy kojarzą saharyjskim piaskiem, który pchany przez wiatr formuje pagóry o różnej wielkości i kształcie. Ruchome wydmy można obserwować również w Polsce, te najbardziej znane znajdują się na terenie Słowińskiego Parku Narodowego (woj. pomorskie). Duże obszary wydm śródlądowych są charakterystyczne dla równin Polski środkowej. Powstały po ustąpieniu ostatniego zlodowacenia (12000 – 10000 lat temu) z piaszczystych form polodowcowych (sandrów, ozów, teras akumulacyjnych, itp.). Obecnie najczęściej porośnięte są roślinnością i należą do wydm ustalonych (nieruchomych). Z punktu widzenia form ochrony przyrody wydmy śródlądowe chronione są w parkach narodowych (np. Kampinoski PN), parkach krajobrazowych, a bardzo rzadko w postaci pomnika przyrody. Jeden z nielicznych o nazwie „Wydmy Liszyńskie” w możemy podziwiać w województwie mazowieckim, w gminie Słupno (pow. płocki).

GPS N 52°29’36.6″ , E 19°47’37.1″

Opisywane geostanowisko znajduje się po północnej stronie drogi biegnącej przez wieś Liszyno (ul. Jagiellońska), przy skrzyżowaniu z ul. Pogodną. Chroniony w formie pomnika przyrody obszar zajmuje 0,28 ha. Znaczna część tego terenu porośnięta jest lasem sosnowym, jednak najciekawszy fragment znajduje się na jego obrzeżu – tu bowiem została odsłonięta gleba kopalna zakumulowana przez wiatr po ustąpieniu lodowca.

Odsłoniętą część wydmy porasta roślinność sucholubna (różne gatunki traw, kocanki piaskowe). Zastanawiające są liczne kopczyki piaskowe utworzone prawdopodobnie przez owady.

Wydmy Liszyńskie uzyskały status pomnika przyrody na mocy Orzeczenia nr 89 Wicewojewody Płockiego z dnia 27 grudnia 1983 r. o uznaniu za pomnik przyrody, obowiązujący akt prawny zapewniający im ochronę to Uchwała nr 248/XL/21 Rady Gminy Słupno z dnia 16 września 2021 r. w sprawie pomników przyrody na terenie Gminy Słupno.