Pomniki przyrody w Postolinie (gm. Milicz).

W odróżnieniu od nizinnych krajobrazów doliny Baryczy, południowa część gminy Milicz przypomina rejony podgórskie. Porośnięte lasem polodowcowe Wzgórza Krośnickie wznoszą się ponad 100 m nad poziom Kotliny Milickiej. Najbardziej znanym, choć nie najwyższym wzniesieniem tego pasma jest Wzgórze Joanny – rezerwat przyrody chroniący jeden z nielicznych w Dolinie Baryczy fragmentów lasu bukowego. Szczyt wieńczy „Wieża Odyniec” – zameczek myśliwski z 1850 r.

Podstawę wieży wymurowano obrobionymi głazami narzutowymi, tworząc kolorową mozaikę z różnobarwnych granitów i innych skał.

Na Wzgórze Joanny można dotrzeć kierując się czerwonym szlakiem biegnącym z Sułowa do Krośnic, zielonym z Milicza lub ścieżką dydaktyczną wokół Postolina.

Wspomniana ścieżka oprowadza po wszystkich ciekawostkach przyrodniczych okolic Postolina. Zaczyna się w centrum wsi, przy wejściu do parku przylegającego do zrujnowanego dworu. Założenie parkowe o powierzchni ponad 5 ha, jest niezwykle cenne ze względu na występowanie ponad 100 gatunków i odmian drzew oraz krzewów. Park doprowadzany jest do dawnej świetności przez Nadleśnictwo Milicz, jednak w sezonie wegetacyjnym trudno o dobre zdjęcie. Dalej ścieżka dydaktyczna doprowadza nas w okolice pomnikowego dębu, niestety zamierającego.

Drzewo w lecie dość trudno odnaleźć, pień okazu mierzy w pierśnicy 562 cm, wysokość dębu 25 metrów.

GPS N 51°28′11.71″ , E 17°13′59.37″

Idąc dalej trafimy do pomnikowego głazu narzutowego, schowanego w zaroślach za tablicą ścieżki dydaktycznej.

GPS N 51°28′07.53″ , E 17°14′00.22″

Na głazie – pomniku przyrody – wyryta jest inskrypcja w języku niemieckim, sam eratyk postawiono do pionu stabilizując go niewielkim murkiem. Obwód narzutniaka 640 cm, wysokość 160 cm.

Dalsza część ścieżki prowadzi przez przysiółek Kozuby, przecina drogę wiodącą z powrotem do parku i mijając staw prowadzi skrajem skarpy nad potokiem Tymieniec. Tam w towarzystwie okazałych grabów rosną dwa pomnikowe dęby szypułkowe (po ok. 150 m od drogi Kozuby – Postolin). Pierwszy jest w lepszej kondycji, o pniu mierzącym 537 cm w pierśnicy.

GPS N 51°28′06.09″ , E 17°14′19.76″

Drugi pomnikowy dąb ma pień pozbawiony kory, obwód w pierśnicy 473 cm.

Dalsza część ścieżki prowadzi do opisanego wyżej Wzgórza Joanny, schodzi do niewielkiego leśnego parkingu i zawraca do Postolina. I choć pomnikowych drzew i głazów już nie mija na swej drodze, to atrakcji przyrodniczych na pewno nie zabraknie.

Pomnikowe drzewa w Sułowie (gm. Milicz).

Sułów to urocza wieś o zabudowie małomiasteczkowej (przed II wojną światową Sułów posiadał prawa miejskie), położona 8 km od Milicza, przy drodze 439 Milicz – Żmigród. W miejscowości znajdują się liczne zabytki : barokowy pałac, dawny ratusz (obecnie Izba Regionalna), niewielkie pozostałości średniowiecznego zamku oraz dwa kościoły o konstrukcji szkieletowej. Choć obydwa otacza wiekowy drzewostan, status pomników przyrody posiadają 3 dęby szypułkowe o obwodach 574, 606, 608 cm, rosnące przy kościele śś. Piotra i Pawła (ul. Kościelna).

Na prawo od wejścia, przy dzwonnicy, rośnie potężny dąb o pniu porośniętym bluszczem.

Wewnątrz pnia znajduje się kapliczka z figurą Matki Boskiej.

Drugi pomnikowy dąb stoi pomiędzy kościołem a cmentarzem (widoczny jest na pierwszym zdjęciu).

Obok rośnie trzeci, najbardziej okazały z grupy 400 – letnich dębów.

Na pniu widoczne są wyraźne ślady żerowania larw chronionego chrząszcza – kozioroga dębosza. Gatunek preferuje dobrze nasłonecznione ponad 100 – letnie dęby; niestety zaatakowane drzewa są bardziej narażone na choroby. Występuje tu nietypowy konflikt – czy ważniejsza jest ochrona pomnika przyrody czy też siedliska chronionego owada.

Udało mi się zaobserwować i sfotografować kilka martwych osobników tego gatunku oraz jeden żywy okaz.

Pomnikami przyrody w Sułowie są również 4 sosny pospolite rosnące na Szwedzkiej Górce, opisane w poprzednim artykule.