Pomnikowe głazy narzutowe w gminie Wołów.

Gmina Wołów leży w odległości około 40 km na północny – zachód od Wrocławia, w zakolu rzeki Odry. Na ukształtowanie powierzchni terenu gminy wpływ miały zlodowacenia i działalność Odry. Obszar pokrywają haloceńskie osady rzeczne (piaski, żwiry i mułki) o miąższości średnio 6 m oraz starsze, plejstoceńskie związane z okresem zlodowacenia. Miąższość osadów lodowcowych i polodowcowych dochodzi tu do 70 m, oprócz drobnych frakcji piaszczysto –  żwirowych, w glinach zwałowych znajdują się duże eratyki.  Wiele z nich odsłania się na powierzchni, jednak tylko trzy egzemplarze ogłoszono pomnikami przyrody, mając na uwadze wartości przyrodnicze i naukowe.

Pierwszy z nich znajduje się w Wołowie, na skwerze, naprzeciw dworca kolejowego (skrzyżowanie ulic Kolejowej i Obrońców Lwowa)

GPS  N 51°20′02.11″ , E 16°38′02.59″

Obwód granitowego głazu wynosi 470 cm, wysokość 120 cm.

Drugi pomnikowy eratyk leży w Miłczu, na zarastającej łące na granicy lasu, ok. 350 – 400 m od drogi Miłcz – Miłcz Leśny. Do głazu można dojść z leśnego parkingu znajdującego się przed wjazdem do Miłcza. Początkowo idziemy 150 m czarnym szlakiem, skręcamy w pierwszą leśną drogę w lewo, po ok. 300 m skręcamy w lewo i idziemy do granicy lasu.

GPS  N 51°21′55.26″ , E 16°42′41.12″

Obwód granitowego głazu 750 cm, wystaje 80 cm nad poziom gruntu.

Idąc od wspomnianego parkingu czarnym szlakiem w kierunku Sławowic, dotrzemy do trzeciego pomnikowego głazu narzutowego. Gdy nie mamy ochoty na 1,5 km wędrówkę po lesie, możemy podjechać do leśnego parkingu przy drodze Garwół – Sławowice (200 m przed zabudowaniami) lub zaparkować auto przy nowo utwardzonej leśnej drodze 400 m wcześniej. Głaz leży w lesie ok. 20 m od szlaku.

GPS  N 51°21′44.53″ , E 16°43′39.55″

Głaz z gruboziarnistego granitu mierzy w obwodzie 755 cm, wysokość ok. 1,5 metra.

Szkoda, że ani jeden z ww. głazów nie został w żaden sposób oznakowany. Tabliczka lub informacja namalowana na głazie, z pewnością zwróciłaby uwagę turystów nie zaznajomionych z tematem.

Zespół pałacowo – parkowy w Żmigrodzie.

Żmigród jest niewielkim miastem (siedzibą gminy miejsko – wiejskiej) w powiecie trzebnickim, położonym przy drodze krajowej nr 5 Wrocław – Poznań. Na północnym krańcu miejscowości, przed mostem na Baryczy, znajduje się niedawno zrewitalizowany kompleks pałacowo – parkowy. Zmotoryzowani turyści mogą zostawić auto na parkingu przy ulicy Poznańskiej, na stacji paliw „Orlen” lub na ulicy Parkowej.

Niesamowite wrażenie sprawia, zabezpieczony jako trwała ruina, barokowy pałac z pocz. XVIII w., w późniejszym czasie rozbudowany o nieistniejące dziś klasycystyczne skrzydło.

Obok stoi renesansowa, obronna wieża mieszkalna z 1560 r. zwana Basztą, pozostałość po dawnym zamku, obecnie Punkt Informacji Turystycznej, z wystawą poświęconą historii zamku i pałacu oraz tarasem widokowym.

Całość otacza piękne założenie parkowe o powierzchni ok. 15 ha z przewagą rodzimego  drzewostanu.

Z wielu okazałych egzemplarzy drzew ochroną pomnikową objęto dwa drzewa : wspaniały  okaz dębu szypułkowego i rosnącego obok wielopiennego cisa.

Rosnący przy ruinach pałacu dąb „Melchior”, odznacza się piękną, rozłożystą koroną.

GPS  N 51°28′55.53″ , E 16°54′57.79″

Obwód drzewa 631 cm, wysokość 29 metrów, wiek ok. 390 lat. Na pniu dwie tabliczki, jedna prawie niewidoczna, nietypowo wrośnięta w korę drzewa.

30 metrów obok rośnie drugie pomnikowe drzewo – wielopienny cis pospolity.

Wysokość okazu 13 metrów, obwód przewodników 214, 111, 162, 98, 91, 93.

wielopienna forma pomnikowego cisa w Żmigrodzie

Ciekawostką są rosnące tu egzemplarze rzadkiej surmi zwanej katalpą. Cechą charakterystyczną są długie, strąkopodobne owoce dochodzące do 40 cm długości.

Pięknie prezentują się również kwitnące kasztanowce czerwone.

Park upiększają okazy egzotycznych krzewów oraz rabaty różnokolorowych kwiatów.

Na krańcu założenia parkowego znajdują się stawy z wyspami oraz fontanną.

Żmigród jest obowiązkowym punktem zwiedzania Parku Krajobrazowego Doliny Baryczy, zarówno dla miłośników historii jak i przyrody.