Pomniki przyrody w gminie Lubawka.

Miejsko – wiejska gmina Lubawka leży w południowo-zachodniej części województwa dolnośląskiego, w powiecie kamiennogórskim. Tereny gminy rozciągają się od wschodniej części Karkonoszy do rozdzielonego Bramą Lubawską pasma Gór Kruczych i Zaworów. Gęsta sieć szlaków pieszych, rowerowych oraz ścieżek dydaktycznych, pozwala poznać nawet najbardziej odludne, a przy tym bardzo cenne przyrodniczo miejsca. Na atrakcyjność gminy wpływa również położenie przy granicy z Czechami, z tłumnie obleganymi po czeskiej stronie skalnymi miastami.

Na dość rozległym terenie gminy nie powołano zbyt wielu pomników przyrody. Przyrodę ożywioną reprezentuje 6 pomnikowych drzew, objętych ochroną jeszcze decyzją Wojewody Jeleniogórskiego z lat 1991 i 1994. Cześć z nich została już szczegółowo opisana w artykule ” Pomniki przyrody w Chełmsku Śląskim „, ale dla przypomnienia dwie fotki pomnikowego kasztanowca i lipy drobnolistnej.

W graniczącym z Chełmskiem Śląskim Błażejowie rosną kolejne pomnikowe drzewa. Pierwsze z nich – lipa drobnolistna rośnie na ogrodzie domu nr 46.

GPS  N 50°40′04.01″ , E 16°03′10.30″

Obwód pnia oznaczonego tabliczką wynosi 250 cm.

Przy sąsiedniej parceli (budynek nr 52) rośnie pierwszy z pomnikowych kasztanowców białych o obwodzie 237 cm.

Drugi kasztanowiec o obwodzie 258 cm rośnie 200 m dalej, po przeciwnej stronie drogi, w pobliżu kapliczki.

Ostatnie pomnikowe drzewo – klon jawor – rośnie w Jarkowicach przy OW Srebrny Potok.

GPS N 50°42′57.62″ , E 15°52′54.13″

Pień oznaczony tabliczką mierzy w pierśnicy 360 cm.

Przyrodę nieożywioną w gminie Lubawka reprezentują dwie formacje związane z dawnym wulkanizmem, więcej w artykule „Skała Śmierci w Okrzeszynie„.

Pomniki przyrody w Wiadrowie i Bolkowicach.

Wiadrów i Bolkowice to sąsiadujące ze sobą wsie, położone kilka kilometrów na południe od Jawora, w gminie Paszowice. Większą ilością zabytkowych budowli może się pochwalić Wiadrów. Najcenniejszy jest kościół pw. Podwyższenia Krzyża Św. z XIII w., przebudowany w późniejszych wiekach. Przed kościołem kamienny krzyż pojednania (pokutny), widoczny w lewym dolnym rogu poniższej fotografii.

Wysokim artyzmem charakteryzuje się zespół płyt nagrobnych wmurowanych w ścianę prezbiterium.

W pobliżu kościoła stoją ruiny świątyni ewangelickiej.

Ciekawym zabytkiem jest dwór otoczony fosą, wybudowany w XVI w. na miejscu średniowiecznej warowni. Wielokrotne przebudowy zatarły niestety cechy stylowe, niemniej zostało do podziwiania trochę detali.

Do pałacu przylegają pozostałości założenia parkowego, z nielicznym już egzemplarzami starych drzew. Pałac i park należą obecnie do prywatnego właściciela.

Ochroną pomnikową objęto egzemplarz dębu szypułkowego, rosnącego przed fasadą pałacu.

GPS N 50°58′46.68″ , E 16°10′55.94″

Drzewo z mocno przyciętą koroną posiada pień o obwodzie 435 cm, wiek okazu to ok. 200 lat.

W pobliżu rośnie kilka platanów klonolistnych, najgrubszy z nich jest pomnikiem przyrody.

Obwód okazu 390 cm, wiek 150 lat.

W pobliskich Bolkowicach brakuje znaczniejszych zabytków. Ciekawostką jest ścieżka dydaktyczna prowadząca do wczesnośredniowiecznego grodziska Gniewków.

Okazały dąb szypułkowy rośnie w zarośniętym wiejskim parku, położonym na północ od zrujnowanych zabudowań folwarcznych.

GPS N 50°59′45.68″ , E 16°11′54.12″

Obwód dębu 450 cm, wiek 250 lat, na pniu brak tabliczki.

Równie okazałe dęby rosną nad brzegiem Nysy Małej oraz w pobliżu Kanału Ulgi przebiegającego przy granicy powiatów.

Sędziwy dąb (ale już w gminie Dobromierz) rośnie po lewej stronie drogi Bolkowice – Gniewków. Choć mocno uszkodzony nadal robi duże wrażenie.

GPS N 50°59′42.29″ , E 16°12′45.16″

Ogromny dąb rośnie na oddalonym o kilkadziesiąt metrów wale.

GPS N 50°59′43.94″ , E 16°12′44.22″

Szkoda że te dwa okazy nie zostały objęte ochroną pomnikową.