Powierzchniowy pomnik przyrody „Kandelabry” w gminie Brody.

„Kandelabry” to jeden z 5 powierzchniowych pomników przyrody w gminie Brody (powiat żarski, lubuskie). Ochroną pomnikową objęto tu fragment sosnowego lasu o fantazyjnie powyginanych pniach, administrowany przez Nadleśnictwo Lubsko, leśnictwo Zasieki, oddział 358f. Znalezienie tego niezwykle atrakcyjnego pomnika przyrody jest niestety dość trudne. Problemem jest położenie w dużym kompleksie leśnym, z dala od dostępnych dróg jezdnych. Przed planowanym wyjazdem należy sobie bezwzględnie  wydrukować mapę z zaznaczonymi oddziałami leśnymi, numerowane słupki w narożach oddziałów stanowią właściwie jedyne punkty orientacyjne.

GPS N 51°43′30″ , E 14°42′43″

Istnieją dwa punkty wyjścia do „Kandelabrów”, oba łączy szutrowa droga leśna, oznaczona od strony szosy Zasieki – Brody drogowskazem „Do punktu czerpania wody” (naprzeciw niewielkiego parkingu w pobliżu wsi Marianka, z wiatą, ławeczkami i kolorowymi tablicami). Pieszo lub rowerem pokonujemy 3,3 km, tuż przed przejazdem kolejowym skręcamy w lewo i dalej linią oddziałową do słupka 359/358/389.  W głębi oddziału, pomiędzy sosnami o typowym pokroju, wyróżniają się egzemplarze o silnie wykrzywionym pniu.

Bliższa droga prowadzi od strony wsi Brożek, polecana dla zmotoryzowanych turystów. W pobliżu wioski zlokalizowana jest stara fabryka materiałów wybuchowych, której fragment został przystosowany do gry w paintballa. Kierowani drogowskazami „Gotcha” dojeżdżamy do budynku hotelu (obok wysoki słup antenowy). Tam na parkingu zostawiamy auto, przechodzimy przez przejazd kolejowy za którym skręcamy w prawo i dalej 400 m do rogu oddziału 358. Skręcając w lewo dotrzemy do umieszczonych na skraju lasu tablic.

Przedmiotem ochrony jest fragment 85-letniego, sosnowego lasu o pow. 3,37 ha. Zwykle uznawane za tajemnicze wygięcie dolnych części pni sosen, jest tu tłumaczone szkodami wyrządzonymi przez motyla zwójkę sosnóweczkę oraz od zwierzyny płowej (spałowanie, zgryzanie).

W tym samym kompleksie leśnym (2 km w linii prostej, 3 km idąc liniami oddziałowymi) znajduje się drugi powierzchniowy pomnik przyrody o nazwie „Bór Suchy”. Więcej o nim w następnym artykule.

Pomniki przyrody w Otyniu k. Nowej Soli.

Otyń to wieś gminna (przed wojną miasto) w województwie lubuskim, położona 5 km na północ od Nowej Soli. Cennym zabytkiem Otynia jest zespół zamkowo – klasztorny, niestety niedostępny do zwiedzania ze względu na ogrodzenie i groźbę zawalenia. Na jego wewnętrznym dziedzińcu rośnie pomnikowy platan klonolistny.

GPS N 51°50′46.81″ , E 15°42′45.79″

Obwód okazu wynosi 425 cm, wysokość ok. 30 metrów.

Jedenaście lip drobnolistnych liczy pomnikowa aleja w Otyniu. Drzewa rosną nieregularnie po obu stronach ulicy Lipowej.

Sędziwe lipy mierzą od 320 do 400 cm w obwodzie, wysokość drzew od 20 do 25 m.

Pojedynczy okaz dębu szypułkowego rośnie w pobliżu Otynia, przy głównej drodze w miejscowości Zakęcie, za zakrętem na Konradowo.

GPS N 51°51′09.50″ , E 15°42′48.16″

Okaz mierzy 368 cm w obwodzie, przy wysokości ok. 20 metrów.