Pomniki przyrody

Choć od kanonizacji Św. Jadwigi minęło już kilkaset lat, legenda i kult świętej jest nadal żywa, nie tylko na Śląsku. Istnieje wiele kościołów pw. Św. Jadwigi i tyle samo miejsc związanych legendą z postacią średniowiecznej ascetki. Do tej grupy zalicza się Kamień Św. Jadwigi, na którym wg. podań znajdują się odciski chodzącej boso świętej. Głaz znajduje na południowym krańcu wsi, przy drodze do Mierczyc.

GPS N 51°06′30.67″ , E 16°19′37.99″

Po zapoznaniu się z wiszącą na płocie tablicą, należy zagłębić się w niewielki lasek ( w zasadzie zdziczały sad ); na właściwym głazie leży drewniana tabliczka.

Mimo że w pobliżu porozrzucanych jest wiele podobnych głazów, ten jest szczególny, ze względu na zgłębienia przypominające różnej wielkości ludzkie stopy.

Dla tych co nie wierzą w legendy, Kamień Św. Jadwigi jest wychodnią kwarcu żyłowego, którego bogate złoża są udokumentowane na zachód od Wądroża Wielkiego. Opisywane miejsce jest jednym z kilku stanowisk w okolicy, odsłaniające kwarcowe skały podłoża.

Nawet nie będąc pewnym boskiego pochodzenia zagłębień na głazie, Kamień Św. Jadwigi z pewnością podnosi atrakcyjność gminy Wądroże Wielkie. Szkoda że prywatny właściciel, na terenie którego leży omawiany pomnik przyrody, nie pozwala na lepsze przygotowanie turystyczne obiektu.

Pomniki przyrody ożywionej gminy, reprezentują platany przy pałacach w Mierczycach i Wądrożu Wielkim, o nich w następnym artykule.

Choć po pałacu w Zebrzydowej pozostały już tylko skąpe, zarośnięte chaszczami ruiny, to w całkiem niezłym stanie zachowało się przyległe założenie parkowe. Położone jest w centralnej części wsi (GPS N 51°14′15.21″ , E 15°23′54.93″), w pradolinie rzeki Kwisy. Na powierzchni 7,42 ha naturalistycznego parku rośnie kilka pomnikowych drzew oraz wiele innych, ze względu na rozmiary i pokrój kwalifikujące się do ochrony pomnikowej.

Dobrze widoczne z drogi są 2 buki pospolite „Kumotry” odmiany purpurowej.

Wiek buków oszacowano na 200 lat, obwód w pierśnicy 410 i 400 cm.

Kilkadziesiąt metrów obok rośnie okazała, dwupienna sosna wejmutka „Wiesława”.

Obwód głównego pnia 377 cm, drugiego 245 cm. Drzewo oznakowano stosowną tabliczką.

Dąb „Danuty” rośnie przy drodze do zabudowań, w pobliżu starorzecza.

Na wysokości ok. 2 m rozdziela się na dwa pnie, obwód w pierśnicy 578 cm. Wiek oszacowano na 300 lat.

Wymienianego w spisach pomników przyrody zrostu świerka i wiązu nie udało mi się odnaleźć (może ktoś podpowie w której części parku rośnie ?), w zamian ująłem w kadrze inne interesujące drzewa.

Dąb „Onufry”, oznakowany tabliczką choć nie wymieniany w oficjalnych spisach.

Piękna, dwupienna lipa :

Platany przy zabudowaniach folwarcznych :

Kamień Św. Jadwigi w Wądrożu Wielkim.

Pomnikowe drzewa w parku w Zebrzydowej.