Jarząb brekinia, brzęk (Sorbus torminalis) to gatunek drzewa należący do rodziny różowatych, rosnący głównie w południowej i środkowej Europie. W Polsce jest rzadko spotykany (osiąga tu północno – wschodnią granicę zasięgu) – zwykle to pojedyncze egzemplarze rosnące w lasach mieszanych – nieprzerwanie od 1946 roku objęty jest ścisłą ochroną gatunkową. Odwiedzając Gołuchów bądź Dobrzycę, czyli dwa obowiązkowe punkty każdego miłośnika drzew na mapie Wielkopolski, warto poświęcić godzinę na odnalezienie trzech pomnikowych okazów jarzęba brekinii, rosnących w północnej części Lasu Taczanowskiego – stanowiącego fragment większego kompleksu Dąbrów Krotoszyńskich.

Grupę pomnikowych jarzębów brekinii należy szukać w lesie ok. 220 – 250 m na północ od drogi Taczanów – Karmin, 1.02 km w linii prostej od stacji kolejowej w Taczalinie. Najbliżej drogi znajduje się okaz o obwodzie 150 cm i wysokości 14 metrów.

GPS  N 51°50′30.04″, E 17°44′30.26″

Odnajdywanie pomnikowych jarzębów w gęstwinie leśnej ułatwiała wyróżniająca się kora, tabliczki na pniach oraz charakterystyczne liście intensywnie przebarwione już wczesną jesienią.

Drugi okaz rośnie na skraju śródleśnej poręby, ok. 100 metrów od pierwszego. Mierzy w obwodzie 116 cm; podobnie jak dwa sąsiednie okazy został powołany do ochrony pomnikowej już w 1969 r.

Trzeci jarząb o charakterystycznej, mocno pochylonej sylwetce rośnie ok. 20 m od drugiego, jego obwód wynosi 144 cm.

GPS  N 51°50′33.28″, E 17°44′30.86″

W pobliżu, bo ok. 80 m na północny – wschód w linii prostej od trzeciego jarzęba leży głaz narzutowy o statusie pomnika przyrody. Więcej o nim w następnym artykule.