Pomniki przyrody w centrum Lubina.

Murowane fortyfikacje obronne miasta Lubina powstały w latach 1348 – 1358 w miejscu wcześniejszych obwałowań drewniano – ziemnych. Pierścień murów miejskich wzmacniało 15 prostokątnych baszt oraz 3 bramy: Głogowska, Ścinawska i Wrocławska, zwana również Legnicką; ponadto podwójne a miejscami nawet potrójne fosy. Rozwój technik wojskowych (a w szczególności artylerii) zatracał sens istnienia tego typu umocnień, nieremontowane mury podlegały rozbiórce, a fosy zostały zasypane. Niemniej z dawnego przebiegu zachowało się do czasów współczesnych ok. 70% murów miejskich, wpisanych na listę zabytków Lubina. Miejsce dawnych fos zamieniono na tereny zielone (planty), obecnie to parki miejskie z wieloma drzewami o statusie pomników przyrody.

Spacer po obwodzie historycznego centrum Lubina można rozpocząć przy Skwerze im. J. Wyżykowskiego. To ważna postać w powojennej historii miasta, odkrywca bogatych złóż rud miedzi w Lubinie i okolicach.

Rosnąca w pobliżu ul. Mieszka I lipa szerokolistna o obwodzie pnia 295 cm jest pomnikiem przyrody.

W pobliskim Parku im J. Piłsudskiego rosną 2 pomnikowe drzewa – klon jawor i jesion wyniosły. Klon jawor posiada pień o obwodzie 320 cm.

Pomnikowy jesion o obwodzie 315 cm rośnie bliżej pomnika Piłsudskiego.

Spacerując alejką wzdłuż murów miejskich dojdziemy do placu zabaw i fontanny.

Przechodzimy na wewnętrzną stronę murów i kierujemy się do pobliskiej baszty Bramy Głogowskiej.

Dalszy dobrze zachowany odcinek miejskich fortyfikacji znajduje się w pobliżu kościoła MB Częstochowskiej. Charakterystyczna jest tu baszta narożna (ul. Kołłątaja).

Tuż za nią rośnie pomnikowy platan klonolistny o obwodzie 375 cm.

Ciekawostką dendrologiczną Parku Kopernika jest klon jawor w odmianie purpurowej. Obwód pomnikowego okazu wynosi 221 cm.

Przy fontannie rośnie pomnikowy grab pospolity o obwodzie 250 cm (do niedawna rosły tu 2 okazy).

Kolejnym pomnikiem przyrody w Parku Kopernika jest klon jawor o obwodzie 240 cm.

Ciekawie uformowany został okaz buka rosnącego tuż przy murze.

Nad Parkiem Kopernika góruje wysoka dzwonnica (kampanila), to nadbudowana w końcu XV w. baszta murów obronnych. Łączy się z kościołem krytym gankiem.

Z kościoła wędrujemy do rynku w centrum którego stoi ratusz z 1768 r. Nad portalem wejściowym wmurowano przedwojenny herb miasta.

Idąc dalej odchodzącą od rynku ul. Piastowską dotrzemy w okolice opisanego w poprzednim wpisie Wzgórza Zamkowego.

Więcej informacji i zdjęć w artykule „Pomnikowa aleja kasztanowcowa w Lubinie„.

Pomnikowa aleja kasztanowcowa w Lubinie.

Lubiński zamek powstał prawdopodobnie w końcu XIII w. na miejscu wcześniejszego grodu. W poł. XIV w. warownię rozbudowano, w tym czasie również połączono fortyfikacje zamku z obwodem murów miejskich. Kres zamku przyniosła wojna trzydziestoletnia, podczas oblężenia przez wojska szwedzkie w 1641 r. został prawie zupełnie zniszczony. Przez lata nikt nie podjął się odbudowy zamku, pozostałości zostały zniszczone podczas ostrzału artyleryjskiego w 1945 r. W obrębie Wzgórza Zamkowego zachowała się gotycka kaplica wzniesiona w I poł. XIV w., pełni obecnie funkcję galerii sztuki (Ośrodek Kultury „Wzgórze Zamkowe”).

W północnej ścianie kaplicy zachował się ostrołukowy portal z tympanonem z 1349 r.

Teren poniżej Wzgórza Zamkowego ma charakter niewielkiego parku ograniczonego z dwóch stron rzeką Zimnicą i potokiem Baczyna. Ozdobą tego założenia jest pomnikowa aleja złożona z wiekowych kasztanowców białych.

Ochroną pomnikową objęto 11 drzew o obwodach 200, 250, 215, 195, 265, 175, 215, 205, 220, 195, 240 cm.

Okolice Wzgórza Zamkowego to ciekawe miejsce spacerowe zmuszające jednak do głębszej refleksji. Ustawiono tu wiele rzeźb i pomników upamiętniających martyrologię narodu polskiego, posadzono również kilka Dębów Pamięci ku czci pomordowanych przez NKWD polskich oficerów.

Wiele tablic o treściach patriotycznych i historycznych powieszono na fragmencie muru pomiędzy kaplicą a ul. Piastowską.