Park – arboretum w Pawłowicach (m. Wrocław).

Park Pawłowicki zlokalizowany jest w peryferyjnej, północno – wschodniej części Wrocławia, niedaleko zjazdu z A-8 (Autostradowa Obwodnica Wrocławia) w drogę nr 98. Wjazd i parking na ogrodzony teren obiektu znajduje się od strony ul. Widawskiej. Park przylega do XIX-wiecznego pałacu – dawnej siedziby rodu Kornów – wybudowanego w stylu neorenesansowym. Obecnie zespół pałacowo – parkowy jest własnością Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu i mieści się w nim Centrum Szkolenia Ustawicznego, centrum konferencyjne, hotel i restauracja.

W parku – arboretum zgromadzono ponad 200 drzew i krzewów, głównie rodzimych gatunków. Wyznaczono również ścieżkę edukacyjną z 8 tablicami dydaktycznymi (początek od ul. Pawłowickiej). Od strony frontowej pałacu można podziwiać grupę skrzydłorzechów kaukaskich oraz piękny buk w odmianie czerwonolistnej.

Zasadnicza część parku o powierzchni 7.2 ha rozciąga się na tyłach pałacu. Na osi widokowej rośnie kilka sędziwych dębów.

Najgrubszy dąb w Parku Pawłowickim (a zarazem w całym Wrocławiu) o obwodzie 760 cm, jest jedynym (?!) tutejszym pomnikiem przyrody. Wielopienny okaz mierzy 35 m wysokości.

(23.09.2016 r.) Uchwałą nr XXVIII/568/16 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 7 lipca 2016 r. pomnikowemu dębu nadano oficjalną nazwę „PAWEŁ”.

Na kolejnych tablicach ścieżki dydaktycznej można pogłębić wiedzę przyrodniczą;  moją uwagę skupiła oczywiście ta o pomnikach przyrody. Przy niektórych drzewach lub krzewach znajdują się mniejsze tabliczki z opisem gatunku.

Szukających romantycznych wrażeń ucieszy odremontowany monopter i mostek przy parkowym stawie.

W pawłowickim parku posadzono jeden z Dębów Papieskich, pochodzący z żołędzi (poświęconych przez Jana Pawła II) zebranych ze słynnego dębu „Chrobry„.  To niewielkie jeszcze drzewko nabrało szczególnej wartości po kanonizacji Karola Wojtyły.

Pawłowickie arboretum obejmuje oprócz przypałacowego parku również Park Jubileuszowy w Ramiszowie (powierzchnia 9,71 ha) oraz grunty leśne przekazane przez Lasy Państwowe – częściowo Las Zakrzowski (powierzchnia 55,43 ha).

Pomnikowe drzewa w Domaszczynie (gm. Długołęka).

(Wpis edytowano 12.06.2021 r.) W skład olbrzymiego  kompleksu pałacowego w Szczodrem wchodził również niewielki pałacyk w sąsiednim Domaszczynie (ul. Zamkowa), opisywany jako  zameczek myśliwski lub Dom Łowczego. Wybudowany w 1860 r. służył myśliwym do spotkań po udanych polowaniach; po 1945 r. przechodził różne koleje losu – jakiś czas funkcjonowała tu wytwórnia farb i lakierów. Obecnie pałacyk należy do prywatnego właściciela, który go sukcesywne odremontowuje.

Zameczek otacza niewielkie założenie parkowe, niewątpliwą ozdobą jest rosnący przy samym budynku olbrzymi dąb szypułkowy, będący pomnikiem przyrody.

Okaz mierzy aż 700 cm w obwodzie, wysokość dębu 30 metrów; ochroną pomnikową objęty już od 1964 r.

W Domaszczynie za pomnik przyrody uznano również aleję złożoną z 11 dębów szypułkowych, zlokalizowaną na grobli stawu wzdłuż drogi Zakrzów – Olszyca.

Domaszczyn - pomnikowe dębypomnikowe dęby na grobli stawu w Domaszczynie

Obwód dębów w pomnikowej alei mieści się w przedziale od 350 do 535 cm. Stan zdrowotny tych drzew jest raczej kiepski – kilka okazów jest uschniętych, pozostałe zaatakowane przez chronionego chrząszcza – kozioroga dębosza.

grobla stawu w Domaszczyniepień dębu uszkodzony przez kozioroga dębosza

Na jednym uschniętym okazie wisi tabliczka informująca o pobraniu i przechowywaniu materiału genetycznego. Na pniu tego dębu szczególnie widoczne są ślady żerowania larw kozioroga, prawdopodobnie przyczyniły się do przedwczesnej śmierci tego drzewa.

Domaszczyn - uschnięty, pomnikowy dąb

Równie stare dęby rosną na południowej grobli tego stawu.

Domaszczyn - pomnikowe dęby na grobli

Domaszczyn - monumentalny dąb na grobli stawu

Na mocy Uchwały nr XXVII/319/21 Rady Gminy Długołęka z dnia 21 stycznia 2021 r. do grona pomnikowych drzew Domaszczyna dołączyła lipa szerokolistna, której nadano nazwę „Domaszczynka”.

lipa Domaszczynka

Drzewo rośnie przy ul. Stawowej, pomiędzy budynkami nr 7 i 4; obwód pomnikowego okazu to 332 cm.

pień lipy Domaszczynka