Pomnikowy eratyk w Jaczowicach (gm. Niemodlin, opolskie).

Wymieniony w tytule głaz leży w Zespole Przyrodniczo – Krajobrazowym „Lipno” – dawnym parku założonym w stylu angielskim pod koniec XVIII w. przez hrabiego Praschmę. Został on przywleczony w plejstocenie (od 2,50 mln do 10 tys. lat p.n.e) przez lądolód skandynawski, który wielokrotnie nasuwał się na obszar obecnej Polski. Odnalezienie pomnikowego głazu w rozległym parku nie jest trudne – znajduje się przy niebieskim szlaku turystycznym i równocześnie na trasie ścieżki przyrodniczej poprowadzonej przez obszar parku. Najwygodniej przespacerować się od parkingu przy arboretum, idąc ok. 600 m w kierunku Kapliczki Pustelnika.

GPS N 50°37’00” , E 17°35’43”

Obok głazu ustawiono tablicę przybliżającą pochodzenie głazów narzutowych.

Obwód pomnikowego głazu wynosi 815 cm, wysokość 180 cm.

Spacerując dalej (ok. 200 m) dotrzemy do znajdującej się po lewej stronie Kapliczki Pustelnika.

Zespół Przyrodniczo – Krajobrazowy „Lipno” to również bogactwo pomników przyrody ożywionej, o których więcej w następnym artykule.

Pomnikowe głazy narzutowe w dolinie Grabianki (gm. Tolkmicko).

Tereny gminy Tolkmicko (pow. elbląski, warmińsko – mazurskie) charakteryzują się wyjątkowo zróżnicowanym krajobrazem. Większą część obszaru stanowi Zalew Wiślany (ponad 52%) – odcięty Mierzeją Wiślaną fragment Morza Bałtyckiego. Ponad Zalewem góruje Wysoczyzna Elbląska – rozległy płat falistej moreny dennej z zespołami pagórków zwanych drumlinami, wznoszący się prawie 200 m n.p.m.

Wysoczyzna pocięta jest siecią licznych dolin, wąwozów i jarów utworzonych przez płynące potoki. Działalność erozyjna wód płynących spowodowała odsłonięcie w wielu miejscach głazów narzutowych. Duże zgrupowania pomnikowych eratyków można podziwiać wędrując wzdłuż Grabianki. Wzdłuż tego strumienia wiedzie tzw. „Czarna Droga”, jej fragmentem poprowadzono czerwony szlak z Kadyn do Tolkmicka, ponadto dwa szlaki rowerowe.

W dolnym biegu Grabianka silnie meandruje. W korycie rzeczki zalega wiele głazów, które upodobniają ją do górskiego potoku. Duże głazy znajdziemy również przy samej drodze.

Wędrując w górę biegu rzeczki dochodzimy na skraj rezerwatu „Bu­ki Wysoczyzny Elbląskiej”. Przez Grabiankę przerzucono uroczy mostek oraz ustawiono tablicę informacyjną.

Przy zachodniej (przeciwnej) granicy rezerwatu leży największy w powiecie elbląskim eratyk o nazwie „Kamień Złotego Wina”. Problem w tym, że rezerwat ma charakter ścisły i nie jest udostępniony do zwiedzania. Jeśli koniecznie chcemy zobaczyć ten olbrzymi głaz, najlepiej zrobić to od strony wsi Ostrogóra.

GPS N 54°16′38.45″, E 19°30′10.41″

Głaz mierzy w obwodzie 14.2 m, wysokość eratyku 2.4 m. Zbudowany jest alandzkiego granitu rapakiwi.

W dalszej części wędrówki wzdłuż Grabianki nie brakuje dużych głazów narzutowych, których obwód dochodzi do 10 metrów. Niestety nie są w żaden sposób oznakowane i można się tylko domyślać, które objęto ochroną pomnikową. W rejestrze pomników przyrody figuruje 13 grup i pojedynczych głazów zlokalizowanych w rejonie potoku.

Niektóre z głazów kryją się w gęstwinie zarośli. Po sezonie wegetacyjnym są z pewnością łatwiejsze do odnalezienia.

W okolicy Czarnej Drogi podziwiać można również pomniki przyrody ożywionej. Poniżej okaz świerku i wiązu z charakterystyczną tabliczką.

Wiele pomnikowych głazów narzutowych, w tym najbardziej znany „Diabelski Kamień„, zalega w korycie Srebrnego Potoku, przepływającym przez „Las Bażantarnia” w Elblągu. Więcej szczegółów w następnym artykule.