W Sulęcinie (gm. Siechnice), niewielkiej wiosce położonej kilkanaście kilometrów na południe od centrum Wrocławia, znajduje się jeden z największych pomnikowych eratyków na Dolnym Śląsku. Został on przetransportowany w 1923 r. z wyrobiska cegielni znajdującej się kiedyś na obszarze wrocławskiego Tarnogaju. Olbrzymi kamień ustawiono przy starej lipie, by upamiętniać miejscowe ofiary I Wojny Światowej. Stoi w pobliżu skrzyżowania dróg, naprzeciw posesji ul. Klonowa 3a. Od 1964 r. chroniony jest jako pomnik przyrody nieożywionej.
GPS N 50°59′35.44″ , E 17°08′54.10″
Wymiary granitowego głazu wynoszą 300 x 250 x 100.
Obok olbrzymiego eratyku leży kilkanaście dużo mniejszych głazów narzutowych, z których 5 posiada również status pomnika przyrody.
Wymiary tych głazów mieszczą się w przedziale od 80 x 60 x 40 do 90 x 70 x 60 cm. Zbudowane są z granitów, gnejsów i granitognejsów.
Niemniej ciekawa od samych głazów jest rosnąca obok sędziwa lipa. Poskręcana i pochylona w kierunku pomnika, jakby chciała oddać cześć poległym w I Wojnie Św. mieszkańcom Sulęcina.
