Park Leśnicki we Wrocławiu.

Historia zamku w Leśnicy (od 1928 r. część Wrocławia) sięga XII w. Na przestrzeni wieków wielokrotnie zmieniał właścicieli oraz ulegał kolejnym przebudowom. Obecnie leśnicki zamek pełni funkcję placówki kulturalnej. 

Do zamku przylega rozległe założenie parkowe o powierzchni 21 ha, ograniczone od zachodu ul. Marszowicką, od południa ul. Średzką  a od wschodu rzeką Bystrzycą. To znakomity teren spacerowy z dobrze utrzymanymi alejkami, stawami i ławeczkami do odpoczynku. 

W starym drzewostanie ochroną pomnikową objęto 8 drzew. Przy samym zamku rośnie pomnikowy platan klonolistny.

Obwód okazu 485 cm, wysokość 26.5 m. Na pniu stosowna tabliczka.

Przy zamkowym stawie rośnie pomnikowy dąb szypułkowy o obwodzie 455 cm i wysokości 23 metry.

Obok sędziwe, wielopienne cisy, warte objęcia ochroną pomnikową.

Idąc dalej parkową alejką w kierunku kładki na Bystrzycy ujrzymy pomnikową lipę drobnolistną.

Okaz mierzy w pierśnicy 376 cm, przy wysokości 25 metrów.

Nieco dalej, na polanie rośnie pomnikowy okaz dębu szypułkowego o obwodzie 506 cm.

Obok kładki na Bystrzycy rosną dwa platany klonolistne. Grubszy o obwodzie 423 cm posiada status pomnika przyrody.

Na pniu tabliczka częściowo wchłonięta już przez korę.

Spacerując dalej wzdłuż rzeki dotrzemy do charakterystycznego, garbatego mostku. Przekraczamy go i kierujemy się w lewo w nieutwardzoną, słabo zaznaczoną ścieżkę, która doprowadzi nas do pomnikowego tulipanowca amerykańskiego (ok. 50 m od mostku). 

Okaz (najgrubszy we Wrocławiu) mierzy w obwodzie 376 cm, wysokość drzewa 27 m.

Kolejny pomnikowy dąb rośnie przy północnej granicy parku, w zwartym zadrzewieniu, niedaleko wspomnianego mostku. 

Okaz mierzy w pierśnicy 435 cm, wysokość drzewa 31 m.

Mijamy labirynt grabowy i wracamy w kierunku zamku. W pobliżu stawu miniemy pomnikowy egzemplarz dębu szypułkowego.

W dolnej części pnia (obwód 410 cm) widoczne ślady żerowania larw kozioroga dębosza, poszerzone przez dzięcioła.

Wiele innych, okazałych dębów nie posiada statusu pomnika przyrody.

Do ciekawostek dendrologicznych parku należy mocno pochylony okaz surmii (katalpa). Jej owoce – długie strąki podziwiać można nawet w zimie.

Leśnicki Park jest częścią większego kompleksu zieleni,  którego północną część stanowi Las Mokrzański. Również po drugiej stronie Bystrzycy zachowały się tereny leśne z wyodrębnionym Parkiem Stabłowickim, o którym w następnym artykule.

Pomniki przyrody w gminie Olszyna.

Tereny niewielkiej gminy Olszyna leżą na Pogórzu Izerskim (Sudety Zachodnie), w powiecie lubańskim. Osią gminy jest ruchliwa droga krajowa nr 30 z Jeleniej Góry do Zgorzelca. Użyta w tytule liczba mnoga „pomniki” jest trochę na wyrost, lista pomników przyrody w gminie jest bardzo krótka – zawiera tylko jedną pozycję. Nie oznacza to, że w gminie brakuje obiektów godnych ochrony – jest ich wiele, co postaram się udowodnić w dalszej części artykułu.

Status jedynego pomnika przyrody w gminie Olszyna posiada piękny okaz buka pospolitego, rosnącego na terenie Szkoły Podstawowej nr 1 w Olszynie, przy ul. Świerczewskiego 20.

Uchwałą nr IX/47/2016 Rady Miejskiej w Olszynie z dnia 16 września 2016 r. zniesiono ochronę pomnikową z tego drzewa. Argumentem tej decyzji była „utrata wartości przyrodniczych drzewa spowodowana jego obumarciem oraz potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego”. Był to jedyny pomnik przyrody w gminie Olszyna.

GPS N 51°03′53.92″ , E 15°23′14.32″

Obwód okazu wynosi 435 cm, wysokość 33 m. Drzewo otoczono płotkiem i oznaczono stosowna tabliczką.

Przy zabytkowym kościele w centrum miasta rośnie piękny okaz dębu.

Bardzo cenne pod względem przyrodniczym są założenia parkowe przy pałacach w Olszynie Średniej i Dolnej.

Szczególnie interesujący jest wielopienny okaz grabu pospolitego, wyprowadzonego w formie „wazonowej” (park przy pałacu, ul. Chopina 39).

Równie wspaniałe jest założenie parkowe przy pałacu w Biedrzychowicach (Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych). W parku rośnie tak duża ilość drzew zasługujących na ochronę, że opisanie ich wykracza poza ramy objętościowe tego artykułu.

Interesujący jest również szpaler kasztanowców, ciągnący się od obrzeża parku w kierunku Olszyny.

Status pomnika przyrody nieożywionej należy się bezwzględnie olbrzymiemu eratykowi, leżącemu w dolinie bezimiennego potoku w pobliżu Krzewia Małego.

GPS N 51°03′30.69″ , E 15°21′40.87″

Głaz leży częściowo zanurzony w wodzie, ok. 500 m od drogi prowadzącej przez wieś. Jadąc od strony Olszyny, przed pierwszymi zabudowaniami mijamy mostek na opisywanym potoku. Schodząc w dół meandrującej strugi znajdziemy go lewym brzegu.

Zbudowany z kwarcytów występujących w okolicach Bolesławca (kilkanaście kilometrów na północ), został przywleczony w plejstocenie przez lądolód. Wymiary głazu w części widocznej na powierzchni terenu wynoszą: 7.2 m (długość), 5 m (szerokość), 2 m (wysokość). Obwód głazu narzutowego 20 m pozwala uznać go za największy eratyk w Sudetach.