Pomnikowe drzewa w Sobocie k. Lwówka Śląskiego.

Chyba najlepszym dniem do pisania artykułu o Sobocie jest sobota. Ta wieś położona jest 8 kilometrów na południowy – wschód od Lwówka Śląskiego. Swoją nazwę zawdzięcza prawdopodobnie odbywającym się tu niegdyś cotygodniowym targiem. Wieś nie posiada dużej ilości zabytków; najcenniejszym są ruiny kościoła pw. św. Piotra i Pawła.

ruiny kościoła w Sobocie

Budowla jest od kilku lat zabezpieczana jako trwała ruina, nie przeszkadza to gniazdującej tu parze bocianów. W pobliżu ruin, przy domu nr 9 rośnie okazały dąb szypułkowy.

Pomnikiem przyrody jest od niedawna, bo od 29.09. 2011 r. Dębowi nadano imię „Miś”.

Posiada pień o obwodzie 416 cm, wysokość drzewa 26 m. Brak tabliczki.

pień pomnikowego dębu przy bud.9 w Sobocie

Choć pałac w Sobocie już nie istnieje (został rozebrany przed 1980 r.) zachował się park z licznymi okazami drzew, z których najciekawszym jest leszczyna turecka „Sabina”.

GPS N 51°04′58.58″ , E 15°40′15.58″

Drzewo pokrojem nie przypomina krzewiastej leszczyny pospolitej, jest wysokie na ponad 20 metrów, o pniu w obwodzie 230 cm.

W pobliżu leszczyny tureckiej rośnie jeszcze ( nie objęty ochroną pomnikową ) okazały platan klonolistny oraz cis pospolity.

Poza zabudowaniami wsi, przy kanale Młynówki doprowadzającym wodę od jazu na Bobrze do młyna w Dębowym Gaju, rośnie kilka wiekowych dębów, zwanych Mocarzami.

Jeden z nich objęto w 1992 r. ochroną pomnikową. GPS N 51°04′26.46″ , E 15°38′58.23″

pomnikowy dąb przy kanale Młynówki w Sobocie

Dąb wysoki jest na 25 metrów, przy obwodzie pnia 450 cm. Niestety drzewo opatrzone stosowną tabliczką sprawia wrażenie uschłego, ale sprawdzę to na wiosnę.

pień dębu rosnącego przy Młynówce w Sobocie

Park w Bukowcu.

Klasycystyczny pałac w Bukowcu powstał w latach 1790 – 1800 r. na miejscu renesansowego dworu. W tym samym czasie (1795 – 1815) założony został park, reprezentujący różne formy ogrodu angielskiego, z licznymi stawami oraz budowlami ogrodowymi ( Opactwo, sztuczne ruiny zameczku Kesselburg, Świątynia Ateny, Rzymski amfiteatr).

Wśród rezydencji z Kotliny Jeleniogórskiej jest to najwcześniejsze, najbardziej rozległe założenie pałacowo – parkowe, obejmujące obecnie obszar ok. 268 ha.

Na terenie parku doliczyć się można dziesiątek sędziwych drzew różnych gatunków, z których najbardziej okazale prezentują się buki i dęby. Ochroną pomnikową objęto tylko (!) dwa dęby szypułkowe, możliwe że po toczącej się obecnie inwentaryzacji drzewostanu, pomników przyrody przybędzie. Pierwszy z pomnikowych dębów stoi ok.150 m od pałacu, przy alei spacerowej nad stawem Długim (Środkowym).

Wymiary drzewa : obwód 567 cm, wysokość 30 metrów. Brak tabliczki.

Drugi dąb rośnie przy mniejszym Stawie Szczupakowym (Zachodnim); ujrzymy go stojąc przy pierwszym i spoglądając w kierunku asfaltowej drogi.

Pień oznaczony tabliczką ma w pierśnicy 476 cm, wysokość drzewa 30 metrów.

Jak wspomniałem wcześniej, na terenie parku rośnie wiele pomnikowych rozmiarów dębów, np. ten przy Świątyni Ateny.

Na tyłach Świątyni, nieco na lewo, okazały choć mocno zniszczony dąb.

Kilka innych, rosnących bliżej stawów dębów.

Największe wrażenie zrobiła na mnie ta grupa sędziwych drzew.

Obwód jednego z nich (oznaczony numerem 275), grubo przekracza 500 cm.

Warto wspomnieć o istnieniu ambitnej koncepcji rewitalizacji założenia pałacowo – parkowego w Bukowcu, realizowanego przez Fundację Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej we współpracy ze Związkiem Gmin Karkonoskich. Patrząc na dotychczasowe osiągnięcia, widać dużą szansę powodzenia.