Pomniki przyrody w Międzylesiu.

Międzylesie to najbardziej na południe wysunięte miasto Ziemi Kłodzkiej i całego Dolnego Śląska. Miasta nigdy nie otoczono pierścieniem murów obronnych – przez co było wielokrotnie niszczone, mimo to zachowało się w nim wiele cennych zabytków. Wszystkie zlokalizowane są w centrum miejscowości, przy mocno wydłużonym rynku w kształcie klina.

Najcenniejszą budowlą jest renesansowy zamek (1580 – 90 r.) z zachowaną gotycką wieżą (Czarna Wieża z ok. 1370 r.). Pod koniec XVII w. dobudowano do niego dwuskrzydłowy barokowy pałac (w tej części mieści się restauracja).

Kryty krużganek łączy pałac z sąsiednim kościołem Bożego Ciała.

Wnętrze kościoła zdobi malowany sufit i ambona w kształcie łodzi.

W Międzylesiu brakuje urządzonych terenów zielonych. Niewielkie, niestety zdewastowane założenie parkowe znajduje się przy zamku. Mimo tego 4 drzewa objęto ochroną pomnikową. Najbardziej okazałe są dwie lipy drobnolistne rosnące przy skrzyżowaniu ulic: Wojska Polskiego i Kolejowej.

GPS N 50°08′29.78″ , E 16°39′23.67″

Obwód pomnikowych lip wynosi 453 i 546 cm, wysokość ok. 30 metrów.

Pierwszy pomnikowy żywotnik olbrzymi rośnie na tyłach byłego (?) sklepu meblowego przy ul. Granicznej (ale drzewo widoczne jest od ul. Wojska Polskiego). Teren jest ogrodzony, a żywotnik przesłonięty przez inne drzewa, więc dobre zdjęcie dość trudno wykonać.

GPS N 50°08′35.52″ , E 16°39′44.87″

Okaz mierzy 252 cm w obwodzie i 25 metrów wysokości.

Drugi pomnikowy żywotnik olbrzymi rośnie w rogu pobliskiego stawu na drugim brzegu Bystrzycy Kłodzkiej. Okaz mierzy w pierśnicy 230 cm, wysokość drzewa 30 metrów.

GPS N 50°08′44.38″ , E 16°39′45.57″

Symboliczne znaczenie po kanonizacji Karola Wojtyły posiada Dąb Papieski o numerze 414, rosnący na skwerze poniżej kościoła (o dębach papieskich pisałem w artykule „Dąb szypułkowy „Chrobry” w Piotrowicach„).

Na tym samym skwerze rośnie sosna pospolita, wyhodowana z nasion poświęconych przez Benedykta XVI.

Pomnikowy eratyk w Błotnicy (gm. Złoty Stok).

W plejstocenie (epoce lodowcowej) na teren dzisiejszej Polski wielokrotnie nasuwał się lądolód skandynawski. Podczas największych zlodowaceń lodowiec dotarł do krawędzi Sudetów, pozostawiając po sobie pamiątki w postaci zdeponowanego materiału skalnego, nieraz w postaci dużych głazów narzutowych, zwanych eratykami. Na Dolnym Śląsku największe nagromadzenie pomnikowych eratyków znajduje się przy linii sudeckiego uskoku brzeżnego, ciągnącego się (na terenie Polski) od okolic Bolesławca do Złotego Stoku. Opisywałem je w artykułach: „Pomnikowe głazy narzutowe w Bolesławcu” „Głazy narzutowe w Warcie Bolesławieckiej” „Skupiska głazów narzutowych w Mokrzeszowie„. Tematem dzisiejszego artykułu jest pomnikowy głaz narzutowy leżący niedaleko Złotego Stoku, ok. 700 m na południe od ostatnich zabudowań (leśniczówka) wsi Błotnica.

GPS N 50°27′45.22″ , E 16°55′44.87″

Głaz nie jest trudny do odnalezienia, leży przy czerwonym szlaku turystycznym, w pobliżu charakterystycznego skrzyżowania leśnych dróg.

Przy głazie otoczonym drewnianym płotkiem ustawiono tablicę poglądową, opisującą zagadnienia związane ze zlodowaceniami.

Przybliżone wymiary głazu: długość 160 cm, szerokość 70 cm, wysokość 120 cm, obwód eratyku 436 cm.

Materiałem budującym głaz jest granit o dużym udziale różowych skaleni.