Pomniki przyrody w Myśliborzu (gm. Paszowice, dolnośląskie).

Myślibórz to mała, ale znana wieś leżąca na pograniczu Pogórza Kaczawskiego i Równiny Jawora (gm. Paszowice, pow. jaworski, dolnośląskie). W dolnej części wsi znajduje się odremontowany pałac z drugiej połowy XIX w. Zabytek otoczony jest niewielkim parkiem, ze starego drzewostanu zachowały się okazy buków, platana klonolistnego, cisa i widocznej na zdjęciu poniżej sosny czarnej.

W górnej części wsi mieści się Zarząd Parku Krajobrazowego „Chełmy” i działające przy nim Centrum Edukacji Ekologicznej i Krajoznawstwa „Salamandra”.Duża woliera jest częścią Ośrodka Rehabilitacji Zwierząt.

Przed budynkiem znajduje się węzeł szlaków, żółty to Szlak Wygasłych Wulkanów, czerwony to Szlak Brzeżny, biegnący krawędzią Sudetów od Złotoryi do Bolkowa.

W pobliżu Salamandry, po lewej stronie szlaku prowadzącego Małych Organów Myśliborskich, rosną dwa pomnikowe cisy pospolite.

GPS  N 51°01′27″ , E 16°07′09″

Obwód pomnikowych okazów wynosi 90 i 140 cm, wysokość drzew ok. 8 metrów. Podany w rejestrze wiek 350 – 400 lat jest raczej przesadzony.

Do obsługi sporej rzeszy turystów odwiedzających Myślibórz przygotowano duży, płatny parking. Z tego miejsca można najkrótszą drogą dotrzeć do Wąwozu Myśliborskiego. Szlak wzdłuż parkingu wysadzany jest kasztanowcami białymi – aleja posiada status pomnika przyrody.

1.Myślibórz - pomnikowy szpaler kasztanowcówaleja kasztanowcowa w Myśliborzu jesienią

Pomnikowa aleja składa się z 28 kasztanowców o obwodach 190 – 365 cm, wysokość drzew ok. 20 m, szacunkowy wiek – 100 lat.

Zostawiamy aleję w tyle i po chwili znajdujemy się na granicy rezerwatu. Szlak wiedzie dalej cienistym wąwozem wzdłuż potoku Jawornik, ustawione co kilkaset metrów kolorowe tablice dydaktyczne poszerzą naszą wiedzę.

Do parkingu możemy wrócić przechodząc całą trasę ścieżki przyrodniczej lub zawracając w dowolnym momencie. Warto wtedy jeszcze raz spojrzeć na sędziwe kasztanowce – pomniki przyrody.

Pomnikiem przyrody nieożywionej w Myśliborzu są Małe Organy Myśliborskie na wzgórzu Rataj. Opisałem je dokładnie w poprzednim artykule.

Pomnikowy platan z Lechitowa (gm. Wąsosz, dolnośląskie).

Lechitów to niewielka wieś położona na prawym brzegu Baryczy, oddalona o 6 km na północny – zachód od Wąsosza (pow. górowski, dolnośląskie). Zabudowania sioła rozłożone są wzdłuż lokalnej drogi z Wąsosza do Góry. Na zachodnim krańcu wsi znajduje się zdewastowany park z XIX w. , na jego terenie można odnaleźć pozostałości pałacu i zabudowań folwarcznych. Na skraj dawnego założenia parkowego można dojechać brukowaną drogą, trzeba tylko pojechać prosto, zamiast skręcać w prawo (jadąc od Wąsosza) na ostrym zakręcie przy transformatorze.

Ozdobą parku jest rosnący w nim ogromny platan klonolistny – mało znany pomnik przyrody. Korona tego drzewa wyraźnie góruje nad drzewostanem.

GPS N 51°35′50″ , E 16°37′08″

Pomnikowy platan rośnie na krawędzi parku, kilkanaście metrów na prawo od drogi.

To olbrzymie drzewo najlepiej podziwiać po okresie wegetacyjnym. Latem dostępu do niego bronią gęste zarośla i pokrzywy, nie ma też mowy o zdjęciach z dalszych ujęć.

Platan z Lechitowa znajduje się w czołówce najgrubszych okazów tego gatunku na Dolnym Śląsku (6. miejsce). Jego obwód wynosi 720 cm, wysokość 36 m. Pomnikiem przyrody jest od 1998 r. Podany rejestrze wiek – 540 lat – jest mocno przesadzony. Najstarszy platan w Polsce (Olbrzym z Chojnej) liczy ok. 300 lat, przy obwodzie sięgającym prawie 11 m.

Opisywany platan jest jedynym pomnikowym drzewem w Lechitowie, jednak w parku rośnie kilka innych drzew, sędziwych drzew – głównie dębów, na które warto zwrócić uwagę. Godne odnalezienia są również zachowane fragmenty szpalerów oraz alei złożonych z sędziwych lip.