Dąb szypułkowy „Mikołaj” we Fromborku.

Frombork zwany też Grodem Kopernika to jedno z najciekawszym miast Warmii, malowniczo położone nad Zalewem Wiślanym, na krańcu Wysoczyzny Elbląskiej i Równiny Warmińskiej. Nad miastem góruje obronny zespół zamkowo – katedralny, najważniejszy i najliczniej odwiedzany przez turystów kompleks zabytkowy.

Z Wieży Radziejowskiego, w której znajduje się wahadło Foucaulta oraz planetarium, rozciągają się wspaniałe widoki na miasto i okolice.

Na dziedzińcu zespołu katedralnego rośnie sędziwy dąb szypułkowy „Mikołaj”.

C. Pacyniak „Najstarsze drzewa w Polsce” oszacował wiek tego drzewa na 500 lat. Na tablicy ustawionej przy „Mikołaju” można odczytać wiek tego drzewa o 100 lat większy.

Pień „Mikołaja” o obwodzie 706 cm jest niemal na całej wysokości wypróchniały. Stabilność i statykę dębu osiągnięto montując wewnątrz pnia metalowe pręty oraz liny utrzymujące sylwetkę drzewa w pionie.

Na Wzgórzu Katedralnym, przy Wieży Radziejowskiego, rośnie jeszcze jeden, ale znacznie młodszy dąb szypułkowy. To niewielkie drzewko jest jednym z kilkuset Dębów Papieskich sadzonych na terenie całego kraju, pochodzących z żołędzi dębu „Chrobry” poświęconych przez Jana Pawła II.

Dąb „Mikołaj” jest jedynym pomnikiem przyrody we Fromborku oznaczony stosowną tabliczką. Pozostałe pomnikowe drzewa pozostają anonimowe i nawet ktoś tak zdeterminowany jak autor tego artykułu, nie był w stanie ich wszystkich odnaleźć (a jest ich raptem we Fromborku 10 szt.).

Przy budynku Duszpasterstwa Parafii Katedralnej (ul. Katedralna 6) rośnie okazały buk pospolity o obwodzie 314 cm i wysokości 24 metry.

DSC_1649

Po ogromnym jesionie wyniosłym rosnącym przy skrzyżowaniu Katedralnej i Krasickiego pozostał tylko fragment pnia.

W pobliżu (ok.100 m na zachód) znajduje się kapliczka, przy której rosną dwa pomnikowe dęby.

Większy dąb posiada pień o obwodzie 437 cm, mniejszy – 280 cm; wysokość drzew odpowiednio 27 i 24 metry.

Pomnikowy klon pospolity o obwodzie 280 cm i wysokości 25 m rośnie obok kaplicy przy skrzyżowaniu ulicy Braniewskiej z ZHP.

Pomniki przyrody w Boguszowie – Gorcach.

Miasto Boguszów-Gorce położone jest w zachodniej części Sudetów Środkowych, w odległości 5,5 km od Wałbrzycha. Tworzy zespół miejski, który powstał w wyniku połączenia kilku, niegdyś samodzielnych osad: Boguszowa, Gorc, Starego Lesieńca i Kuźnic Świdnickich. Miejscowość szczyci się najwyżej położonym w Polsce rynkiem (591,58 m n.p.m.).

W rejestrze pomników przyrody Boguszowa – Gorc figurują 4 drzewa. Tylko jedno – dąb szypułkowy – rośnie w centrum miasta, na terenie przyległym do sklepu „Biedronka”, przy ul. Buczka 7.

GPS N 50°45′20.16″, E 16°12′19.70″

Okaz mierzy 374 cm w obwodzie, wysokość drzewa 30 metrów.

Cenny, choć jeszcze skromnych rozmiarów jest Dąb Papieski o numerze 415, rosnący przy kościele Św. Trójcy.

Obok rośnie piękny, dwupienny okaz buka pospolitego – warty objęcia ochroną pomnikową.

Wspaniałe założenia alejowe, złożone głównie z kasztanowców, można podziwiać na starym, poniemieckim cmentarzu (więcej o nim tutaj).

Pomnikowa lipa drobnolistna o obwodzie 393 cm rośnie przy drodze leśnej na stokach Chełmca, będącej przedłużeniem ul. Kilińskiego.

GPS N 50°46′10.06″, E 16°12′17.50″

W kompleksie leśnym (na zboczach Dzikowca) rosną również dwa kolejne pomnikowe drzewa – buk pospolity i klon jawor. Najłatwiej do nich trafić z ul. Hanki Sawickiej kierując się na ujęcie wody, następnie skręcając po 300 m w lewo.

GPS N 50°44′18″, E 16°11′27″

Buk mierzy w obwodzie 381 cm, jawor 291 cm. Obydwa drzewa są podobnej wysokości ok. 31 metrów.

W Boguszowie – Gorcach można odnaleźć kilka drzew oznakowanych tabliczką, lecz nie posiadających obecnie statusu pomników przyrody. Do nich należy sędziwa lipa rosnąca przy ul. Łącznej.

Pozostałości alejowego założenia można zaobserwować u wylotu ul. Kolejowej.