Pomnikowe drzewa przy Zamku Piastowskim w Legnicy.

Zamek Piastowski w Legnicy uważany jest za jedną z najstarszych warowni w Polsce. Powstały na miejscu wcześniejszego grodu Trzebowian, uzyskał przed 1230 r . murowaną sylwetkę z okazałym palatium, kaplicą i dwoma wieżami; całość założenia otoczono warownym obwodem wałów. W późniejszych wiekach zamek był wielokrotnie przebudowywany, zachowując elementy wszystkich stylów od romanizmu do baroku.

Wejście do zamku (będącego obecnie siedzibą różnych placówek oświatowych) prowadzi przez reprezentacyjny renesansowy portal wjazdowy.

Na rozległym dziedzińcu znajduje się pawilon skrywający zachowane relikty romańskiej kaplicy.

Od północy do zamku przylegają tereny zielone (wzdłuż ul. Piastowskiej); najcenniejsze okazy o statusie pomników przyrody rosną na skwerze przy wieży Bramy Głogowskiej.

Tutejsze pomniki przyrody oznaczone są tabliczkami z nazwą gatunkową okazu oraz żółtymi (?!) tabliczkami z godłem i napisem „POMNIK PRZYRODY”.

Atrakcyjnym pomnikowym drzewem jest skrzydłorzech kaukaski o obwodzie 185 cm i 14 m wysokości.

Charakterystyczne dla tego gatunku są długie, zwisające owocostany oraz duże liście (więcej w artykule Skrzydłorzech kaukaski w Szprotawie).

Kilkanaście metrów obok rośnie pomnikowa sofora japońska (inne nazwy to szupin, perełkowiec).

Okaz mierzy 223 cm w pierśnicy, przy wysokości 18 metrów.

Liście tego gatunku są nieparzystopierzaste, ułożone skrętolegle, o długości 12 – 25 cm. Składają się z 11 – 17 jajowatych listków o długości 2 – 5 cm.

Owocem jest mięsisty, zielony strąk o długości 3 – 7 cm z przewężeniem między nasionami.

Rodzime gatunki reprezentuje pomnikowy klon jawor o obwodzie 280 cm i wysokości 28 metrów.

Pomnikową ochroną uhonorowano 9 klonów pospolitych, rosnących wzdłuż alei prowadzącej przez zamkowe wzgórze.

Obwód okazów mieści się w przedziale 187 – 262 cm, wysokość 17 – 19 metrów.

Park Zamkowy w Prochowicach.

Prochowice to miasto gminne położone nad Kaczawą, oddalone o 18 km na północny – wschód od Legnicy. Najstarszym zabytkiem w mieście o XIV – wiecznym rodowodzie jest zamek, zbudowany z cegły, w dolnych partiach murów również z kamienia i rudy darniowej. Otoczony jest suchą obecnie fosą oraz wałem po którym można chodzić i podziwiać zabytek (wnętrze zamku nie jest dostępne do zwiedzania).

Po latach zaniedbań przystąpiono do zabezpieczenia i częściowego remontu zamku.

Założenie zamkowe otacza park ze starym drzewostanem, w którym rośnie ok. 50 gatunków drzew i krzewów. Granicę parku wyznaczają od północy i wschodu kanały rzeki Kaczawy (Młynówki), od południa zabudowania folwarczne i budynki byłej  gorzelni.

Ochroną pomnikową objęto 5 sędziwych dębów, platana klonolistnego oraz olszę czarną. Dość nietypowe są tabliczki, którymi oznakowano część pomnikowych okazów.

Przy jednej z parkowych ścieżek rośnie dąb szypułkowy o obwodzie 400 cm.

W pobliżu dwupienny okaz o obwodzie 399 cm.

Nad Młynówką kolejny dąb oznaczony tabliczką, pień porośnięty bluszczem mierzy 440 cm w pierśnicy.

100 metrów na północ, nad brzegiem cieku wodnego , rośnie kolejny pomnikowy dąb szypułkowy o obwodzie 410 cm.

Ostatni pomnikowy dąb o obwodzie 502 cm rośnie samotnie w południowej części parku, w pobliżu kładki na Młynówce.

Wiek wszystkich okazów szacowany jest na 180 – 200 lat.

Za samotnym dębem, nieco schowany w młodym zadrzewieniu, rośnie pomnikowy platan klonolistny o obwodzie 605 cm.

Nad brzegiem Młynówki rośnie kilka grubych egzemplarzy olszy czarnej, jednak ze względu na brak tabliczki trudno stwierdzić która posiada status pomnika przyrody.